ซูเราะฮฺ        อายะหฺ   
         เลือกซูเราะฮฺ และ/หรืออายะหฺ ที่ต้องการ
คำ,วลี,ข้อความ   
         กรุณาป้อน คำ, วลี หรือบางส่วนของข้อความ ที่ต้องการค้นหา


21. ซูเราะฮฺ อัลอัมบิยาอฺ (Al-Anbiyaa)


1. เวลาแห่งการคิดบัญชีของมนุษย์ได้ใกล้เขามาแล้ว โดยที่พวกเขาอยู่ในสภาพหลงลืม(*1*) เป็นผู้ผินหลังให้

(1)  คือมัวเมาอยู่ในเรื่องตัณหา เฉยเมยต่อวันที่น่าสะพึงกลัว โดยพวกเขาไม่ได้ตระเตรียมการงานเพื่อวันนั้นเลย

2. ไม่มีข้อตักเตือนใหม่ ๆ จากพระเจ้าของเขามายังพวกเขา เว้นแต่ว่าพวกเขารับฟังมันและพวกเขาล้อเล่นไปด้วย(*1*)

(1)  คือรับฟังพร้อมกับเหยียดหยามไปด้วย

3. จิตใจของพวกเขาเผลอเรอ(*1*) และบรรดาผู้อธรรมต่างกระซิบกระซาบระหว่างกันว่า เขา (มุฮัมมัด) นี้มิใช่ใครอื่น นอกจากเป็นสามัญชนเยี่ยงพวกท่าน(*2*) พวกท่านจะยอมรับมายากล ทั้ง ๆ ที่พวกท่านรู้เห็นอยู่ว่ามันเป็นมายากลกระนั้นหรือ ?(*3*)

(1)  คือเผลอเรอจากการคำนึงถึงความหมายของมัน
(2)  คือกินอาหารธรรมดาอย่างพวกเรา และออกเดินไปในตลาด
(3)  มายากลในที่นี้ในทัศนะของพวกเขาหมายถึงอัลกุรอาน

4. เขา (มุฮัมมัด) กล่าวว่า “พระเจ้าของฉันทรงรอบรู้ทุกคำพูด ทั้งในชั้นฟ้าและแผ่นดิน และพระองค์เป็นผู้ทรงได้ยิน เป็นผู้ทรงรอบรู้”(*1*)

(1)  ในการนี้เป็นการขู่และเตือนสำทับแก่พวกเขา

5. แต่ทว่าพวกเขากล่าวว่า “มันเป็นความฝันที่สับสน หากแต่ว่าเขาได้เสกสรรปั้นแต่งมันขึ้นหากแต่ว่าเขาเป็นกวี(*1*) ถ้าเช่นนั้น ให้เขานำหลักฐานหนึ่งมาแสดงแก่เรา เช่นเดียวกับบุคคลในยุคก่อน ๆได้ถูกส่งมา”(*2*)

(1)  คำกล่าวต่าง ๆ เหล่านี้เป็นคำกล่าวที่เลื่อนลอย อันเป็นการแสดงถึงความสับสนไม่แน่นนอน
(2)  คือให้มุฮัมมัดนำสิ่งปาฏิหาริย์มาแสดงให้เห็นถึงความสัจจริงของเขา เช่นเดียวกับที่มูซาได้นำเอาไม้เท้ามาแสดง และศอและห์ได้นำอูฐมาแสดงถึงความสัจจริงในการเป็นนะบีของพวกเขา

6. ไม่มีชาวเมืองใดก่อนหน้าพวกเขา (มุชริกีนมักกะฮ์) ซึ่งเราได้ทำลายมัน (ชาวเมืองนั้น) ได้ศรัทธาแล้วพวกเขา (มุชริกีนมักกะฮ์) จะศรัทธากระนั้นหรือ?(*1*)

(1)  ก่อนหน้าพวกมุชริกีนมักกะฮ์นั้น ได้มีชาวเมืองต่าง ๆ เสนอแนะต่อบรรดานะบีของพวกเขาให้นำหลักฐานมาแสดง แต่แล้วพวกเขาก็ปฏิเสธศรัทธา อัลลอฮ์จึงทำลายล้างพวกเขาด้วยการลงโทษอย่างสาสม แล้วพวกมุชริกีนมักกะฮ์จะศรัทธาต่อหลักฐานนั้นหรือ ถ้าพวกเขาได้เห็นมัน

7. และพวกเขาปรารถนาที่จะวางแผนร้ายแก่เขา(*1*) แต่เราได้ทำให้พวกเขาประสบกับความสูญเสียมากยิ่งกว่า(*2*)

(1)  คือต้องการจะเผาเขาด้วยไฟ
(2)  คือประสบกับการขาดทุนอย่างย่อยยับ โดยที่พวกเขาวางแผนร้ายต่อนะบีของอัลลอฮ์แล้วอัลลอฮ์ ก็ทรงวางแผนซ้อนเหนือพวกเขา จนกระทั่งพวกเขาประสบกับความสูญเสียอย่างร้ายแรงยิ่ง

8. และเรามิได้ทำให้พวกเขา(บรรดานะบี) มีร่างกายที่ไม่ต้องการอาหาร (เช่นมะลาอิกะฮ์) และพวกเขามิได้เป็นผู้มีชีวิตยั่งยืน(*1*)

(1)  คือบรรดานะบีนั้นกินและดื่ม นอนและตาย มิได้อยู่ยงคะกะพัน

9. และเรามิได้ทำให้สัญญาเป็นที่ประจักษ์จริงแก่พวกเขา และเราได้ให้พวกเขารอดพ้น และผู้ที่ประสงค์(*1*) และเราได้ทำลายผู้ปฏิเสธ ละเมิดฝ่าฝืน

(1)  คือเราได้ให้บรรดานะบี พร้อมด้วยบรรดาผู้ศรัทธา รอดพ้นจากการลงโทษ

10. เราขอสาบานว่า(*1*) แท้จริงเราได้ให้คัมภีร์อัลกุรอานมายังพวกเจ้า ในนั้นมีข้อเตือนสติแก่พวกเจ้า(*2*) พวกเจ้าไม่ใช้สติปัญญาคิดบ้างดอกหรือ

(1)  อักษร ลาม ใช้สำหรับสาบาน คือ “วัลลอฮิ”
(2)  คือเป็นคัมภีร์ที่ไม่มีคัมภีร์อื่นใดเสมอเหมือน นับได้ว่าเป็นเกียรติแก่พวกท่าน เพราะมันเป็นภาษาของพวกท่าน

11. และกี่มากน้อยแล้วที่เราได้ทำลายหมู่บ้านที่อธรรม (ปฏิเสธการศรัทธา) และเราได้ให้หมู่ชนอื่นเกิดขึ้นมาแทนที่หลังจากนั้น

12. เมื่อพวกเขารู้สึกว่า การลงโทษของเราเกิดขึ้นแล้ว พวกเขาจึงวิ่งหนีออกไป

13. (มะลาอิกะฮ์พูดกับพวกนั้นว่า) “พวกท่านอย่าวิ่งหนีซิ และจงกลับไปยังสิ่งที่พวกท่านได้รับความสำราญ และยังที่พักของพวกท่าน เพื่อว่าพวกท่านจะได้ถูกสอบถามสิ่งที่เกิดขึ้นแก่ท่าน”(*1*)

(1)  ทั้งหมดนี้เป็นการเย้ยหยัน และเป็นการตำหนิในสิ่งที่พวกเขาไม่ใยดี ต่อการเรียกร้องเชิญชวนไปสู่สัจธรรม

14. พวกเขากล่าวว่า “โอ้ ความหายนะที่เกิดขึ้นแก่เรา แท้จริงเรานั้นเป็นผู้อธรรม”(*1*)

(1)  คือพวกเขายอมสารภาพและเสียใจ ในขณะที่การเสียใจนั้นไม่อำนวยประโยชน์อันใดแก่พวกเขาเลย

15. ไม่ทันที่คำพูดของพวกเขาจะสิ้นสุดลง เราก็ได้ทำลายพวกเขา เสมือนพืชที่ถูกเก็บเกี่ยวมอดไหม้ไป

16. และเรามิได้สร้างชั้นฟ้าและแผ่นดิน และสิ่งที่อยู่ในระหว่างทั้งสอง เพื่อการสนุกสนานอย่างไร้ประโยชน์(*1*)

(1)  แต่เราสร้างมันขึ้นมาเพื่อแสดงถึงเดชานุภาพของเรา และความเป็นเอกภาพของเราเพื่อมนุษย์จะได้ถือเป็นบทเรียนและใคร่ครวญ และใช้เป็นหลักฐานด้วยการสร้างนั้น ต่อการมีปรากฎอยู่ในพระผู้สร้างผู้ทรงจัดเตรียม ผู้ทรงปรีชาญาณ

17. หากเราปรารถนาที่จะเอาเป็นเครื่องเล่นสนุกสนาน เราก็จะเอามันจากที่มีอยู่ที่เรา หากเราปรารถนาจะกระทำเช่นนั้น(*1*)

(1)  หากเราทำเช่นนั้นเป็นการขัดกับฮิกมะฮ์ของเรา ดังนั้นเราจึงไม่ทำมัน

18. แต่ว่าเราได้ให้ความจริงทำลายความเท็จแล้วเราก็ให้มันเสียหายไป แล้วมันก็จะมลายสิ้นไป และความหายนะจะประสบแก่พวกเจ้า ในสิ่งที่พวกเจ้า กล่าวเสกสรรปั้นแต่งต่ออัลลอฮ์(*1*)

(1)  เช่นการให้พระองค์มีภริยาและบุตร

19. และเป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์ ผู้ที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และผู้ที่อยู่ ณ ที่พระองค์ (มะลาอิกะฮ์) พวกเขาจะไม่ลำพองตนในการเคารพภักดีพระองค์ และพวกเขาจะไม่เหนื่อยหน่าย

20. พวกเขาจะแซ่ซร้องสดุดีพระองค์ในเวลากลางคืน และกลางวัน โดยไม่ขาดระยะ

[1] [ 2] [ 3] [ 4] [ 5] [ 6] [ Next]


Designed & Developed By Thai Islamic Global Net Team
Copyright (C) 2008 Alquran-Thai.Com All Rights Reserved