ซูเราะฮฺ        อายะหฺ   
         เลือกซูเราะฮฺ และ/หรืออายะหฺ ที่ต้องการ
คำ,วลี,ข้อความ   
         กรุณาป้อน คำ, วลี หรือบางส่วนของข้อความ ที่ต้องการค้นหา


54. ซูเราะฮฺ อัลเกาะมัร (Al-Qamar)


1. วันกิยามะฮฺ ได้ใกล้เข้ามาแล้ว และดวงจันทร์ได้แยกออก

2. และหากพวกเขาเห็นสัญญาณ (ปาฏิหาริย์) พวกเขาก็ผินหลังให้และกล่าวว่า นี่คือมายากลที่มีมาก่อนแล้ว(*1*)

(1)  อัลลอฮ. ตะอาลา ทรงแจ้งให้ทราบว่า วาระแห่งการสิ้นสุดของดุนยา และความพินาศของมันอีกทั้งวันกิยามะฮ.นั้นได้ใกล้เข้ามาแล้ว ดวงจันทร์ได้แยกออกเป็นสองซีก ในคืนวันเพ็ญมีจันทร์เต็มดวงซีกหนึ่งมองเห็นทางด้านภูเขาศ่อฟาอีกซีกหนึ่งมองเห็นได้ทางด้านภูเขาก็อยก็อาน ซึ่งอยู่ตรงข้าม นักตัฟซีรกล่าวว่าพวกกุฟฟารมักกะฮ.ได้กล่าวแก่ท่านร่อซูล ศ็อลลัลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ว่าหากพวกท่านเป็นคนจริงตามคำพูดก็จงทำให้ดวงจันทร์แยกออกเป็นสองซีก และพวกเขาสัญญาว่าจะศรัทธา ท่านร่อซูล ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัมได้ขอต่อพระเจ้าตามที่พวกเขาขอร้อง เมื่อดวงจันทร์ได้แยกออกเป็นสองซีกแล้ว และพวกเขาได้เห็นอย่างชัดแจ้งแล้ว ก็กล่าวว่า มุฮัมมัดได้แสดงมายากลแก่เรา

3. และพวกเขาได้ปฏิเสธและปฏิบัติตามอารมณ์ใฝ่ต่ำของพวกเขา และกิจการทุกอย่างย่อมเป็นไปตามกำหนด (*1*)

(1)  คือพวกเขาได้ปฏิเสธท่านนะบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม และสิ่งที่พวกเขาได้เห็นด้วยตาของพวกเขาเองถึงเดชานุภาพของอัลลอฮ. ในการแยกของดวงจันทร์แล้ว พวกเขาได้ปฏิบัติตามสิ่งที่ชัยฎอนได้ยั่วยวนที่เกี่ยวกับความเท็จ และกิจการทุกสิ่งทุกอย่างย่อมสิ้นสุดจบลงตามกำหนดของมัน หากเป็นความดีก็จะได้รับความดี หากเป็นความชั่วก็จะได้รับความชั่ว

4. และโดยแน่นอน ได้มีข่าวคราว (ในอดีต) มายังพวกเขาแล้ว ซึ่งในนั้นมีข้อตักเตือน (แก่พวกเขา)

5. (อัลกุรอานนี้) เป็นฮิกมะฮฺอันลึกซึ้ง แต่การตักเตือนนั้นไม่บังเกิดผล (แก่พวกเขา)

6. ดังนั้นเจ้า (มุฮัมมัด) จงผินหลังให้แก่พวกเขา วันซึ่งผู้เรียกร้อง (อิสรอฟีล) จะร้องเรียกไปสู่สิ่งที่น่ากลัวสยองขวัญ (*1*)

(1)  ได้มีข่าวคราวของประชาชาติในอดีตที่ปฏิเสธบรรดาร่อซูลมายังพวกเขาแล้ว ในข่าวนั้น ๆ ก็ได้มีข้อเตือนสติแก่พวกเขาแล้วในเรื่องของการปฏิเสธศรัทธา และการหลงผิด ในอัลกุรอานนี้มีข้อเตือนสติที่จะนำไปสู่การฮิดายะฮฺ และการชี้แนะอย่างชัดแจ้ง แต่การตักเตือนไม่เกิดผลแก่ผู้ที่หัวใจตายด้านไม่ศรัทธา ดังนั้นมุฮัมมัด เจ้าจงผินหลังให้แก่พวกเหล่านั้นเถิดและจงคอยดูพวกเขา ในวันกิยามะฮฺอิสรอฟีลจะร้องเรียกพวกเขาให้ฟื้นคืนชีพ และพบกับสิ่งที่น่ากลัว

7. สายตาของพวกเขาจะลดต่ำลงขณะที่พวกเขาออกจากกุบูร เสมือนหนึ่งพวกเขาเป็นตั๊กแตนที่บินว่อน

8. รีบวิ่งไปยังผู้เรียกร้อง พวกปฏิเสธศรัทธาจะกล่าวว่า วันนี้เป็นวันที่ลำบากยิ่ง (*1*)

(1)  เพราะความกลัวและตกตลึง พวกเขาจึงไม่สามารถจะช้อนสายตาขึ้นได้ ขณะที่ออกมาจากกุบูร พวกเขามีสภาพคล้ายตั๊กแตน คือวิ่งออกไปโดยไม่มีจุดหมาย วิ่งออกไปอย่างร้อนรน ยืดคอไปพลางกล่าวว่า มันเป็นวันที่ลำบากยิ่ง อัลคอซินกล่าวว่า เป็นวันลำบากยิ่งสำหรับพวกกุฟฟารไม่ใช่สำหรับบรรดาผู้ศรัทธา

9. ก่อนหน้าพวกเขานั้น หมู่ชนของนูหฺได้ปฏิเสธ พวกเขาได้ปฏิเสธบ่าวของเราโดยกล่าวว่าเขา (นูหฺ) เป็นคนบ้า และถูกขู่บังคับ

10. เขาจึงวิงวอนขอต่อพระเจ้าของเขาว่า แท้จริงข้าพระองค์ถูกพิชิตเสียแล้ว ได้โปรดช่วยเหลือ(ข้าพระองค์)ด้วย (*1*)

(1)  คือก่อนหน้าพวกกุเรชมีหมู่ชนของเราและร่อซูลของเรา คือ นูหฺ อะลัยฮิสสลาม ได้เรียกร้องไปสู่การเตาฮีดและการเผยแผ่สัจธรรมของเขา ไม่แต่เพียงเท่านั้นพวกเขายังกล่าวอีกว่า นูหฺเป็นคนบ้า และได้ขู่บังคับด้วยถ้อยคำที่หยาบโลน นูหฺจึงร้องเรียนต่อพระเจ้าของเขาว่า พวกเขาได้พิชิตข้าพระองค์แล้ว ขอพระองค์ทรงโปรดช่วยเหลือข้าพระองค์ด้วย อะบูหัยยานกล่าวว่า นูหฺได้วิงวอนขอพรหลังจากสิ้นหวังในการเรียกร้องเชิญชวนพวกเขาอันเนื่องมาจากการทำร้าย จนกระทั่งเขากล่าวว่าโอ้พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอพระองค์ทรงอภัยโทษให้แก่หมู่ชนของข้าพระองค์ เพราะพวกเขาไม่รู้

11. ดังนั้น เราจึงได้เปิดประตูแห่งชั้นฟ้าให้น้ำฝนเทลงมาอย่างหนัก

12. และเราได้ทำให้แผ่นดินแยกออกเป็นตาน้ำไหลพุ่ง ดังนั้น น้ำฝนและตาน้ำได้มาบรรจบกันตามกิจการที่ได้ถูกกำหนดไว้แล้ว (*1*)

(1)  คือเราได้ให้ฝนตกลงมาจากชั้นฟ้าอย่างหนัก และได้ทำให้แผ่นดินทั้งหมดแตกแยกออกเป็นตาน้ำแล้วน้ำฝนและตาน้ำต่าง ๆ ได้มาบรรจบพบกันในสภาพที่พระองค์กำหนดไว้และเพื่อทำให้บรรดาผู้ปฏิเสธจมน้ำตาย

13. และเราได้บรรทุกเขาไว้บนเรือที่ทำด้วยแผ่นไม้กระดาน และตอกติดด้วยตะปู

14. มัน (เรือ) ได้แล่นไปต่อหน้าเรา (ภายใต้การคุ้มครองของเรา) เป็นการตอบแทนแก่ผู้ที่ถูกปฏิเสธ (*1*)

(1)  คือเราได้ให้พวกเขาจมน้ำตายเป็นการช่วยเหลือและตอบแทนแก่บ่าวของเรานูหฺ อะลัยฮิสสลามต่อการอดทนของเขาในการเรียกเชิญชวนหมู่ชนของเขาเป็นเวลาถึง 950 ปี

15. และโดยแน่นอนเราได้ทิ้งมันไว้เป็นสัญญาณหนึ่ง แต่มีผู้ใดบ้างที่รับข้อตักเตือนนั้น

16. ดังนั้น การลงโทษของเราและการตักเตือนของเราเป็นเช่นใดบ้าง? (*1*)

(1)  การกระทำของเรา ดังกล่าวนั้นเราได้ทิ้งไว้ให้เป็นสัญญาณหนึ่งเพื่อเป็นข้อเตือนใจแก่ผู้ที่จะรับข้อตักเตือนนั้น แต่มีผู้ใดบ้างที่ตระหนักถึงข้อตักเตือนนั้น ๆ และการลงโทษของเราได้เกิดขึ้นแล้วใช่ไหม?

17. และโดยแน่นอน เราได้ทำให้อัลกุรอานนี้เป็นที่เข้าใจง่ายแก่การรำลึก แล้วมีผู้ใดบ้างที่รับข้อตักเตือนนั้น(*1*)

(1)  เราได้ทำให้อัลกุรอานเป็นที่ง่ายดายแก่การท่องจำและการเข้าใจ แต่มีผู้ใดบ้างที่จะยึดถือเป็นข้อตักเตือนและเป็นบทเรียน

18. พวกอ๊าดได้ปฏิเสธ ดังนั้นการลงโทษของเราและการตักเตือนของเราเป็นเช่นใดบ้าง?

19. แท้จริงเราได้ส่งลมพายุที่หนาวเหน็บไปยังพวกเขา ในวันแห่งความหายนะที่ติดต่อกัน

20. ลมได้พัดกระชากผู้คนคล้ายกับว่าพวกเขาเป็นต้นอินทผลัมที่ถูกถอนออกจากราก (*1*)

(1)  พวกอ๊าดได้ปฏิเสธศรัทธาต่อร่อซูลของพวกเขาคือนะบีฮู๊ด พวกเขาได้กล่าวว่า จงนำมาให้เราสิ่งที่ท่านสัญญาไว้แก่เรา หากท่านเป็นผู้สัตย์จริง ดังนั้นอัลลอฮ. ตะอาลา จึงส่งลมพายุที่หนาวเหน็บมีเสียงดังกึกก้องเป็นวันแห่งความหายนะที่ติดต่อกันเป็นเวลาถึง 7 คืน กับ 8 วัน ลมพายุนั้นได้พัดกระชากผุ้คนที่พากันหลบหนีไปอยู่ในหลุมโพลง โดยที่พวกเขามีร่างการสูงใหญ่ ดังนั้นสภาพการตายของพวกเขาจึงคล้ายต้นอินผาลัมที่ถูกพัดล้มลง

[1] [ 2] [ 3] [ Next]


Designed & Developed By Thai Islamic Global Net Team
Copyright (C) 2008 Alquran-Thai.Com All Rights Reserved