ซูเราะฮฺ        อายะหฺ   
         เลือกซูเราะฮฺ และ/หรืออายะหฺ ที่ต้องการ
คำ,วลี,ข้อความ   
         กรุณาป้อน คำ, วลี หรือบางส่วนของข้อความ ที่ต้องการค้นหา


20. ซูเราะฮฺ ฏอฮา (Ta-Ha)

41. และเราได้เลือกเจ้าเพื่อทำหน้าที่ของข้า

42. เจ้าจงไปพร้อมกับพี่ชายของเจ้า พร้อมด้วยสัญญาณทั้งหลายของข้า และเจ้าทั้งสองอย่าเฉื่อยชาในการรำลึกถึงข้า(*1*)

(1)  คือเขาทั้งสองอย่าเฉื่อยชาในการรำลึกถึงอัลลอฮฺ จงรำลึกถึงพระองค์ในขณะที่เผชิญหน้ากับฟิรเอาน์ เพราะการรำลึกถึงพระองค์เป็นการช่วยเหลือ และเป็นพลังแก่เขาทั้งสอง

43. เจ้าทั้งสองจงไปหาฟิรเอาน์ แท้จริงเขายะโสโอหังมาก

44. แล้วเจ้าทั้งสองจงพูดกับเขาด้วยคำพูดที่อ่อนโยน บางทีเขาอาจจะรำลึกขึ้นมา(*1*) หรือเกิดความยำเกรงขึ้น

(1)  คือรำลึกถึงความยิ่งใหญ่ของอัลลอฮฺ หรือกลัวการลงโทษของพระองค์ แล้วเขาจะเข็ดหลาบจากการยะโสของเขา

45. เขาทั้งสองได้กล่าวว่า “ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้าของเรา แท้จริงเรากลัวว่า(*1*) เขาจะล่วงเกินเรา

(1)  คือกลัวว่า ถ้าเราเรียกร้องเชิญชวนเขาไปสู่การอีมาน แล้วเขาจะรีบเร่งลงโทษเรา

46. พระองค์ตรัสว่า “เจ้าทั้งสองอย่ากลัวแท้จริงข้าอยู่กับเจ้าทั้งสอง ข้าได้ยินและได้เห็น (ทุกสิ่งทุกอย่าง)

47. ดังนั้น เจ้าทั้งสองจงไปหาเขาแล้วกล่าวว่า “แท้จริงเราเป็นร่อซูลของพระเจ้าของท่าน(*1*) ฉะนั้นท่านจงปล่อยวงศ์วานอิสรออีลมากับเราเถิด และอย่าได้ทรมานพวกเขาเลย(*2*) แน่นอน เราได้นำสัญญาณ(*3*) จากพระเจ้าของท่านมายังท่านแล้วและความปลอดภัย (จากการลงโทษของอัลลอฮฺ) จงมีแด่ผู้ปฏิบัติตามแนวทางที่ถูกต้อง(*4*)

(1)  การเจาะจงกล่าวคำว่า “พระเจ้าของท่าน”นั้น ก็เพื่อแจ้งให้เขาทราบว่า เขานั้นเป็นบ่าวเป็นทาสของอัลลอฮฺเพราะเขาอ้างว่าเขาเป็นพระเจ้า
(2)  คือการทรมานด้วยการใช้งานหนัก
(3)  คือสิ่งมหัศจรรย์หรือสิ่งปาฏิหาริย์
(4)  คือความปลอดภัยจากการลงโทษของอัลลอฮฺ แก่ผู้ที่ดำเนินตามแนวทางที่ถูกต้อง และผู้ที่ศรัทธาต่ออัลลอฮฺนักตัฟซีรกล่าวว่าคำว่า “อัสสลาม” ในที่นี้มิได้หมายความว่า การแสดงคารวะ เพราะมิใช่เป็นการเริ่มประโยค แต่ความมุ่งหมายคือความปลอดภัยจากการลงโทษและความกริ้วของอัลลอฮฺ

48. “แท้จริงได้มีวะฮีมายังเราว่า แท้จริงการลงโทษจะประสบแก่ผู้ที่ปฏิเสธ (บรรดานะบีของอัลลอฮฺ) และหันหลัง (ให้กับการอีมาน)

49. เขากล่าวว่า “ดังนั้น ใครเล่าคือพระเจ้าของท่านทั้งสอง โอ้มูซาเอ๋ย”

50. มูซากล่าวว่า “พระเจ้าของเราคือ ผุ้ทรงประทานทุกอย่างแก่สิ่งที่พระองค์ทรงสร้างแล้วพระองค์ก็ทรงชี้แนะแนวทางให้”(*1*)

(1)  คือพระเจ้าของเราผู้ซึ่งให้อย่างสมบูรณ์แก่ทุกสิ่งที่ถูกกำเนิด แล้วพระองค์ก็ทรงฮิดายะฮ์ให้เขา พร้อมด้วยประโยชน์ของเขา นี่คือคำตอบที่มีสำนวนลึกซึ้งและชัดแจ้ง เป็นการรวมและชี้บ่งถึงทุกสิ่งที่มีอยู่ในโลกนี้

51. เขากล่าวว่า “แล้วสภาพของคนรุ่นก่อน ๆ นั้นเป็นเช่นไร ?”

52. มูซากล่าวว่า “ความรู้ในเรื่องนั้น(*1*) อยู่ที่พระเจ้าของฉัน ในบันทึกของพระองค์ พระเจ้าของฉันจะไม่ทรงผิดพลาด และไม่ทรงหลงลืม”

(1)  คือความรู้เกี่ยวกับเหตุการณ์ต่าง ๆ และการปฏิบัติของชนชาติเหล่านั้นอยู่ที่พระเจ้าของฉัน พระองค์ทรงบันทึกไว้แล้วในเลาฮ์มะฮ์ฟูซ

53. พระผู้ทรงทำให้แผ่นดินเป็นพื้นราบเรียบ สำหรับพวกท่าน และทรงทำให้เป็นถนนหนทางสำหรับพวกท่าน และทรงหลั่งน้ำฝนมาจากฟากฟ้าและเราได้ให้พืชผลนานาชนิดออกมาเป็นคู่ ๆ(*1*)

(1)  คือทรงทำแผ่นดินให้เป็นพื้นราบเรียบ เป็นถนนหนทาง ทรงหลั่งน้ำฝนลงมา และทรงให้พืชผลหลากชนิด หลากรส หลากรูปร่าง และกลิ่นทุกชนิดออกมาเป็นคู่ ๆ ทั้งนี้ก็เพราะความเมตตาของพระองค์เพื่อให้พวกท่านได้แสวงหาผลประโยชน์จากมัน

54. พวกเจ้าจงกิน และจงเลี้ยงปศุสัตว์ของพวกเจ้า แท้จริงในการนั้น แน่นนอน ย่อมเป็นสัญญาณมากหลายสำหรับปัญญาชน(*1*)

(1)  คำสั่งใช้ให้กินและเลี้ยงปศุสัตว์จากพืชผลต่าง ๆเหล่านั้น เป็นคำสั่งใช้เพื่ออนุมัติมิใช่เป็นวายิบ ทั้งนี้เพื่อเป็นการเตือนพวกเขาให้รำลึกถึงนิอ์มะฮ์ของพระองค์

55. จากแผ่นดินเราได้บังเกิดพวกเจ้า และ ณ แผ่นดินนั้นเราจะให้พวกเจ้ากลับคืนไป และจากแผ่นดินนั้น เราจะให้พวกเจ้ากลับออกมาอีกครั้งหนึ่ง

56. และแน่นอน เราได้ให้เขาเห็นสัญญาณทั้งหมดของเรา(*1*) แต่เขาได้ปฏิเสธและดื้อดึง

(1)  คือเราได้ให้ฟิรเอาน์ได้เห็นปาฏิหาริย์ต่าง ๆ ที่ชี้แนะถึงการเป็นนะบีมูซา เช่น ไม้เท้า มือ น้ำท่วม ตั๊กแตน และอื่น ๆ อีก รวม9 อย่าง

57. เขากล่าวว่า “เจ้ามาหาเราเพื่อที่จะเอาเราออกจาแผ่นดินของเรา ด้วยเล่ห์กลของเจ้ากระนั้นหรือ โอ้ มูซาเอ๋ย !”

58. “ดังนั้น เราก็จะนำมาซึ่งเล่ห์กลนั้นเจ้าเช่นเดียวกัน (*1*) ฉะนั้น เจ้าจงกำหนดวันขึ้นระหว่างเรากับท่าน ณ สถานที่ที่แน่นอน โดยที่เราจะไม่ผิดสัญญาและตัวท่านด้วย”

(1)  คือ เราจะนำการแสดงเล่ห์กลนั้นมาตอบโต้กับเจ้าเช่นเดียวกัน เพื่อให้เป็นที่ประจักษ์ชัดแก่มหาชนว่า เจ้านั้นเป็นนักเล่นกลมิใช่เป็นร่อซูล

59. มูซากล่าวว่า “กำหนดวันของพวกท่านคือวันอีดวันรื่นเริง โดยให้ประชาชนมาร่วมชุมนุมกันในตอนสาย”(*1*)

(1)  นักตัฟซีรกล่าวว่า การที่มูซากำหนดวันนั้นเพื่อแสดงฝีมือ และเพื่อให้ความจริงเป็นที่ประจักษ์ และเพื่อให้ความเท็จมลายไปต่หน้าประจักษ์พยาน และเพื่อให้แพร่หลายทุกหัวมุมเมืองถึงปรากฎการณ์แห่งความมหัศจรรย์ของเขา

60. ฟิรเอาน์ได้กลับออกไป เพื่อไปร่วมมือกันวางแผนการณ์ของเขา แล้วได้มายังที่นัดหมาย(*1*)

(1)  อิบนุอับบาสกล่าวว่า นักเล่นกลของฝ่ายฟิรเอาน์มี 72 คน แต่ละคนมีเชือกและไม่เท้าติดมือมาด้วย

[ 1] [ 2] [3] [ 4] [ 5] [ 6] [ 7] [ Next]


Designed & Developed By Thai Islamic Global Net Team
Copyright (C) 2008 Alquran-Thai.Com All Rights Reserved